Zelfkritisch als hij             

was bleef het leven scharrig –     

tot liefde toesloeg.

Advertenties

 

De ander lijdt aan

zijn denkhoofd, de een wordt er

(gelukkig?) rijk van.

 

Ze vliegen aan en

op, kool- en pimpelmezen;

fastfoodliefhebbers.

 

 

Het leed de ander

aangedaan – en soms heb je

er zelfs geen weet van.

 

Vreemd, fascinerend,       

al die flarden melodie       

ergens in je brein.

 

Als arbeider een      

boerendochter te trouwen,     

díe kans bood schaatsen.

 

Wees realistisch,      

denk het onmogelijke –      

zo’n spreuk bevalt me.

%d bloggers liken dit: